Hundrað dagar!

Í dag er ég búin að vera á Ítalíu í 100 daga, það þýðir að það eru bara 204 eftir. Tíminn líður asnalega hratt. Með svona stutt í jólin var ég búin að búa mig undir heimþrá í dag, en í staðinn fékk ég bara hálsbólgu og kvef. Ég kvarta reyndar ekki, og ætla að nýta þennan morgunn í bloggskrif og íslenskt nammiát. Er búin að fá pakka frá mömmu og pabba, sem var meira en mánuð á leiðinni, og líka frá Ingu, Guðríði, Sólveigu og Margréti. Þessar elskur.

Ekki slæmt að eiga svona góða að

Desember er búin að líða mjög hratt og ánægjulega, með allkonar skemmtilegum frídögum og uppákomum. Ég skrapp með fósturforeldrum mínum til Cesenatico, sem er lítill, fallegur  bær við Adríahafið, fór til Cesena oftar en einu sinni og eyddi deginum með Dheu og Francisco að labba um í fallega miðbænum og smakka allskonar góðgæti sem er selt þar á básum. Fór á viólutónleika í ljótu kirkjunni með fósturpabba á guð-fyllti-maríu mey-heilögum-anda deginum, fagnaði þriggja mánaða dvöl á Ítalíu, gerði salami heima hjá Clöru með gömlum köllum og sætum strákum, fór svo í AFS partý í Cesenatico þar sem að Ísland vann í Hvaða-land-gerir-bestu-hamborgarana keppninni, þetta var auðvitað bara venjulegur, sveittur ostborgari borinn fram með McCain frönskum! Svo var dansað salsa fram undir morgunn og mikið hlegið. Daginn eftir fór ég með Dheu á fótboltaleik sem að Lorenzo var að dæma og eftir það hittum við hina skiptinemana og skoðuðum jólaskreytingarnar og jólamarkaðinn, og enduðum auðvitað inn á uppáhaldskaffihúsinu okkar með nutella-latte. Svo fékk fékk ég pakka frá bestu stelpunum mínum á Íslandi með fallegum bréfum og íslensku nammi. Ég elska þessar mellur, eins og vitur maður eitt sinn sagði.

Cesenatico

Maya mín

Jólamarkaður í Cesena

Þessi er nýji litli bróðir minn :)

Verðlaunahamborgari in the making

Fólkið mitt :)

Á Santa Lucia(Lúsíumessu) fór ég með fósturforeldrunum á jólamarkað í Forlí, sem er loksins búið að skreyta smá. Svo byrjaði loksins að snjóa fyrir tveimur dögum, og ég skrapp en og aftur til Cesena þótt að allar samgöngur væru í rugli, fór á McDonalds með Matildu, Francisco og Dheu, og tók svo Indónesíu og Hondúras í LÍS 103 (Leika í snjónum). Síðustu dagar hafa svo aðallega farið í að klára að kaupa jólagjafir og svara bréfum, sem ættu að koma til Íslands á svipuðum tíma og ég, ef ég þekki póstþjónustuna hérna rétt.

Ánægð með snjóinn

Annars gengur allt áfallalaust og auðveldlega fyrir sig. Skólinn einkennist af hlátursköstum og teiknidúlleríi. Ég er orðin helvíti góð í blakinu þótt að uppgjafirnar séu ekki mín sterkasta hlið, og í gær komst ég loksins í körfubolta með einhverjum peyjum. Allar jólaskemmtanir hafa fallið niður því að einhver kennari í skólanum dó, en í staðinn fór ég bara í tölvutíma og las bloggið hennar Tobbu Marínós eins og venjulega, vantar bara einn latte. Þannig ættu allir skóladagar að vera.

Þetta er styttra en venjulega, en þið fáið örugglega mörg krassandi blogg um jólahefðir ítala, en mér skilst að fiskur og pasta séu á matseðlinum, og pakkarnir opnaðir 25. desember, sem er auðvitað skandall út af fyrir sig.

Kossar og knús til ykkra, og ég læt fylgja með guilty-pleasure lagið mitt.

xoxo, ykkar Eyrún.