Lífsplön

Eitthvað voru sumir farnir að kvarta yfir bloggleysi hjá mér, og þá ætla ég að nota tækifærið til þess að kvarta yfir commentleysi hjá öðrum. Það fer rosalega mikil vinna í hverja færslu hjá mér og commentin ykkar skipta mig meira máli en þið getið ímyndað ykkur, og ekki kosta þau ykkur neitt. :)

Ég hef ekki frá miklu að segja, en ég ætla nú samt að reyna að koma einhverju mis-gáfulegu frá mér. Málið er að þegar maður er skiptinemi, hefur maður óvenjulega mikinn tíma til að hugsa og leiðilegar kennslustundir þar sem maður skilur ekkert breytast oft í Plana-Hvað-Ég-Ætla-Að-Gera-Í-Lífinu-Tíma, eða ef það er slæmur dagur Ó-Hvað-Ég-Sakna-Lífsins-Míns-Tíma. Oftast samt það fyrrnefnda.

Ég er tildæmis búin að ákveða það að ég ætla sem sjálfboðaliði til Afríku eða Indlands þegar ég klára stúdentinn (http://www.aevintyri.blogg.is/ kíkið á þetta blogg) og svo langar mig líka til að vera Au-pair í Englandi, Þýskalandi eða Bandaríkjunum. Auk þess langar mig rosalega í nám í Englandi eða Danmörku, svona til að ná dönskunni fullkomnlega, en ég er orðin ansi sleip af því að reyna að halda uppi samræðum við danska vini mína hérna á þeirra ylhýra. Svo er ég búin að vera að skoða háskólanám heima á netinu, og mig langar bara til að læra allt! Líffræði, sagnfræði, bókmenntir, fornleifafræði, tungumál, nefndu það!
Ég ætti kannski að reyna að einbeita mér af því sem að ég er að gera núna, og klára svo skólann þegar ég kem heim, en þessi tími sem ég hef eytt hérna hefur virkilega fengið mig til að hugsa um hvernig ég vil eyða lífinu og hvað ég vil reyna að afreka, hvað ég vil sjá og hvað ég vil prófa. Mig langar svo margt, og ég mun svo sannarlega reyna að gera sem flest af því, og gera það með fólki sem að mér þykir vænt um.

Sumarið 2011 er orðið vel planað, og það verður sko engin lognmolla yfir mér þegar ég kem heim! Auk þess ætla ég að taka mér ansi margt fyrir hendur; taka skiptinema, vinna með skólanum, halda áfram söng- og fiðlunámi, vera í Gettu-Betur hópnum og kórnum í MB ef þau vilja mig, halda áfram í skátunum, byrja aftur í körfubolta og vera dugleg að mæta í spinning og auðvitað reyna að teka sem flestar einingar í skólanum og standa mig þar! Við sjáum hvernig þetta gengur, haha!

En aftur af lífs- og ferðaplönum. Sumt af þessu hljómar kannski ógáfulega og óraunsætt, en mig langar t.d. að fara til Suðurskauts-landsins, sjá Machu Piccu, klífa Kilimanjaro í Kenýa, búa í Englandi og einhverju norðurlandanna, fara til Egyptalands og sjá píramídanna og Níl, fara til Indlands, sjá komodo-dreka í Indónesíu, fara til Serbíu, keyra þvert yfir Bandaríkin og sjá Grand Canyon og fl. staði, fara í fallhlífastökk, fara til Istanbúl, klappa ljóni, sjá Kínamúrin, Karstic peaks og forboðnu borgina, ferðast um Sahara-eyðimörkina, sjá Mount Everest, fara til Parísar og sjá Versali, synda með höfrungum og hvalháfum, fara til Grikklands, fara til Ástralíu og sjá stóra kóralrifið og Rauða-Klett, hlaupa á eftir leigubíl með take-away kaffi í Manhattan, fara til Búdapest, fara til Rússlands og sjá Vetrarhöllina í Pétursborg, Moskvu og Síberíu, fara til Páskaeyja og svo miklu, miklu meira.
Ég nefndi ekki einu sinni alla hlutina sem að mig langar að sjá og prufa hérna á Ítalíu (það yrði bara of langt) og öll tungumálin sem mig langar að læra, en ég ætla svo sannarlega að reyna að gera sem flest af þessu. Ég þarf auðvitað að finna tíma fyrir þetta allt saman, svona samhliða námi, vinnu og fjölskyldu í framtíðinni. En hey; það er hollt að láta sig dreyma!
Ætli ég endi sem einhleypa frænkan sem kemur aldrei á fjölskyldumót en sendir bara póstkort frá framandi löndum og kemur heim með skemmtilegar gjafir handa krílunum sínum?  Úff..


Punktur og basta í bili.

xoxo
Ykkar Eyrún

 - Frá framtíðarferðalögum mínum!